Por

5Por pod względem odżywczym przewyższa – popularną w naszym jadłospisie – cebulę zawartością białka, tłuszczu, witaminy C, a przede wszystkim wapnia i żelaza. Szczególnie zalecane jest spożywanie porów na surowo, w postaci sałatek. Pory można zbierać niemal cały rok, sadząc w ogródku odpowiednie odmiany. Por ma podobne wymagania glebowe jak cebula, również podobne stosuje się dla niego dawki nawozów mineralnych, choć dobrze jest mu podsypać nieco więcej nawozów azotowych. Różnice polegają tylko na tym, że por wymaga nie tylko wiosny, ale i jesieni wilgotnej, ponadto jest wytrzymały na mróz i może zimować w gruncie. Do niedawna pory uprawiano wyłącznie z rozsady. Przeprowadzone w ostatnich latach doświadczenia wykazały, że w pewnych warunkach pory można siać wprost do gruntu jak cebulę (0,30-0,35 g na 1 m kw. nasion). Nasiona wysiewa się do gruntu w końcu marca lub na początku kwietnia, w rzędy odległe o 30-40 cm, na głębokość 1,5-2,5 cm. Plon porów uprawianych z siewu jest mniejszy niż z rozsady, a rośliny są mniej wyrównane pod względem wielkości. Pory siane trzeba przerywać. Warunkiem uzyskania wysokich plonów jest odpowiednie nawożenie roślin. Pory uprawia się zwykle w drugim roku po oborniku stosowanym w dawce 40-60 kg/10 m kw.. Zalecane dawki nawozów mineralnych stosowanych wiosną, w przeliczeniu na 1 m kw., wynoszą: 12-15 dag saletry amonowej, 30-40 dag soli potasowej lub siarczanu potasu, 20 dag superfosfatu potrójnego lub 60 dag superfosfatu pojedynczego. Ponadto rosnące rośliny należy dwukrotnie, w odstępach 3-4 tygodni, nawozić pogłównie, każdorazowo 12-15 dag saletry amonowej.