Społeczne zachowanie orek

Orki, wodne ssaki z rodziny delfinowatych, znane są przede wszystkim z filmu „uwolnić orkę”. Wielu pamięta je z wizyty w oceanariach, gdzie grzecznie wykonywały sztuczki. Należy jednak pamiętać, że są to wyjątkowo groźne zwierzęta, choć pochodzą z tej samej grupy, co przyjazne i sympatyczne delfiny.

Owe ssaki żyją w stadach blisko koła podbiegunowego. Zbieranie się w większe watahy pomaga im zdobywać pożywienie. Polują na foki oraz śledzie, ale w każdym przypadku korzystają ze znanych każdemu osobnikowi strategii. Badacze odkryli, że porozumiewają się w czasie polowania oraz umieją w trakcie zmienić taktykę i dostosować się do zmiany sytuacji. Jak delfiny, czego dowiedziono już lata temu, tak i orki mogą pochwalić się inteligencją oraz pomysłowością.

W polowaniu na śledzie bierze udział kilka osobników. Wiele z nich korzysta z ogonów i uderzają nimi o powierzchnię wody oraz machają pod wodą. Według ustaleń naukowców jest to dla śledzi jak dzwon, który płoszy je, ogłusza. Inne orki zaganiają je, aby śledzie zbiły się w zwartą grupę. Orki puszczają bąbelki oraz odwracają się białym brzuchem, co znowu przeraża i oszałamia ryby. Obiad gotowy.

Orki w grupach decydują się polować na foki. Jest to dużo łatwiejsze oraz wymagające mniejszej liczby członków stada. Foka, która znajduje się na krze, jest z pozoru niedostępna dla wodnego zwierzęcia. Kiedy jednak członkowie stada wywołają fale, kra staje się na tyle niestabilna, że foka spada do wody, gdzie staje się łatwym łupem.