Przystosowanie i zdolności rosiczki

Zdolność wabienia owadów przez kwiaty jest wszystkim ogólnie znana. Dzięki odpowiedniemu zapachowi oraz kolorze płatków, pszczoły lub motyle zapylają je i umożliwiają rozpoczęcie kolejnego procesu wzrostu i rozmnażania. Nie wszystkie jednak rośliny wabią owady, aby skorzystać z ich funkcji. Celem niektórych są właśnie te owady.

Rosiczka, jedna z najlepiej znanych roślin owadożernych, zalicza się do rodziny rosiczkowatych. W odróżnieniu od muchołówki, ta występuje na wszystkich kontynentach, oczywiście z wyłączeniem Antarktydy. Najwięcej jej gatunków znajduje się w Australii.

Ponieważ rośliny te rosną na bagnach, terenach bagnistych, często w płytkich wodach, brakuje im niektórych związków mineralnych jak azot. Zwykle rośliny czerpią je z gleby, ale w tym przypadku ziemia jest uboga w te składniki. Roślina musiała znaleźć nowy sposób, aby je sobie dostarczyć. Z biegiem lat roślina ta wykształciła specjalne liście, liście pułapkowe. Są one długie i cienkie, a na ich powierzchni znajdują się włoski gruczołowe. Ponieważ włoski te wydzielają wabiącą ciecz, a sam liść nierzadko przybiera czerwoną barwę, przyciąga to owady. Kiedy dotykają liście, lepią się do niego. Liść okręca się wokół ofiary i zamyka go w pułapce.

Rosiczka jest rośliną małą, osiągającą najwyżej 15 cm wysokości.

Jej nietypowe dla rośliny zdolności przysporzyły jej popularności w popkulturze. Nierzadko w filmach oraz powieściach fantasy oraz science fiction bohaterowie narażeni są na spożycie przez gigantyczny odmianę tego gatunku. W rzeczywistości nic jednak człowiekowi nie grozi.