Pierścieniak

36Pierścieniak należy do klasy podstawczaków, rzędu botanicznego bedłkowatych i rodziny łuskwiakowatych. Składa się on z części podziemnej, którą stanowi sieć białych strzępek oraz z części nadziemnej, którą są owocniki złożone z trzonka i kapelusza. We wczesnym stadium rozwojowym kapelusz owocnika pokryty jest zgrubieniami, które potem zanikają lub pozostają w postaci białych cętek. W czasie dojrzewania osłona łącząca brzeg kapelusza z trzonkiem pęka, odsłaniając fioletowe lub białe blaszki, ustawione promieniście. Pod silnym powiększeniem widoczne są na nich maczugowate komórki, tzw. podstawki, na których znajdują się po 4 zarodniki spełniające tę samą rolę, co nasiona. Są one barwy czarnej i jeśli upadną na odpowiednie podłoże, zaczynają kiełkować. Wypuszczają najpierw jedną strzępkę, która rozwidla się i tworzy sieć strzępek. W odpowiednich warunkach łączą się one, dając początek owocnikom. Cały cykl rozwojowy – od niespełna milimetrowego węzełka do dojrzałego owocnika – trwa 12-14 dni. U uprawianych odmian pierścieniaka barwa kapelusza jest czerwono- brązowa, a cały grzyb przypomina popularnego u nas prawdziwka. Podłożem do jego uprawy mogą być wszelkiego rodzaju słomy, włącznie z paździerzami lnianymi, które nie wymagają długiego i specjalnego, jak w przypadku pieczarki, przygotowania. Wybierając taką uprawę w ogródku, należy wyznaczyć zagon nieco osłonięty przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych i deszczu.