Pieczarka

37Pieczarka należy do grzybów naziemnych, tzn. tworzących owocniki na powierzchni ziemi. Aby owocniki mogły powstać, konieczna jest grzybnia – twór składający się z cienkich, białych nitek, tzw. strzępek, znajdujący się w podłożu. Owocnik pieczarki składa się z kapelusza i trzonka. Barwa kapelusza może być od białej do brunatnej, kształt – od płaskiego do półkolistego. Trzonek może być gruby lub cienki, prosty lub rozszerzony u podstawy. Pieczarkę zbiera się „zamkniętą”, tzn. gdy błona łącząca brzeg kapelusza z trzonkiem nie jest jeszcze przerwana. U dojrzałego owocnika błona pęka, odsłaniając blaszki barwy ciemnoróżowej, na których pod silnym powiększeniem widoczne są maczugowate komórki – podstawki z dwoma zarodnikami na szczycie. Zarodniki te spełniają rolę nasion. Jeżeli zarodnik opadnie na odpowiednie podłoże, zaczyna po pewnym czasie kiełkować, tworząc sieć delikatnych strzępek, którą w hodowli nazywa się grzybnią mateczną. Producenci grzybni „przeszczepiają” ją na ziarno lub nawóz, otrzymując w ten sposób grzybnię handlową. Grzybnia przeniesiona na podłoże zwane substratem przerasta je w temperaturze około 25°C, a następnie w określonych warunkach tworzy owocniki i w ten sposób zamyka się cykl rozwojowy pieczarki. Podstawowym surowcem do sporządzania podłoża w produkcji pieczarek jest słomiasty nawóz koński, uzupełniany substancjami wzbogacającymi. Optymalne pH podłoża w momencie sadzenia grzybni powinno wynosić 7,0-7,5.