Ogórek

12Ogórek zawiera około 95% wody i przez to jego wartość odżywcza jest stosunkowo niewielka. Ma on jednak duże znaczenie jako warzywo smaczne, atrakcyjne, jest chętnie spożywany. Ogórek jest bardzo wymagający zarówno co do gleby, jak i temperatury. Potrzebuje do wzrostu dużo ciepła, wilgotnego powietrza i dużej zawartości wody w glebie. Dlatego pod ogórki należy przeznaczyć miejsce najcieplejsze w naszym ogródku. W lata chłodne i deszczowe rośliny chorują, a owoce gniją, w lata suche natomiast rosną słabo, owoce zaś bywają często niekształtne i gorzkie. Gleba powinna być zasobna w składniki pokarmowe i nie zakwaszona. Nie należy uprawiać ogórków na tym samym miejscu częściej niż co 3-4 lata. Na jesieni przykopuje się obornik, najlepiej koński, a przy uprawie w drugim roku po oborniku – kompost. Ponadto stosuje się nawozy mineralne przed siewem: 30-40 g saletrzaku i po 40-50 g superfosfatu i siarczanu potasu na 1 m kw.. Ogórki przenawożone nawozami azotowymi rosną silnie, ale słabo owocują, a owoce nie są dobrym surowcem do kwaszenia. Ogórki do gruntu wysiewa się w połowie maja w rzędy oddalone od siebie o 80-120 cm lub w jednym rzędzie pośrodku zagonu. W międzyrzędziach uprawia się rośliny szybko rosnące, np. sałatę, rzodkiewkę, zbierane przed rozrośnięciem się ogórków. Na 1 m kw. trzeba wysiać 0,6-0,8 g nasion. Sieje się nasiona pojedynczo rzędem lub po 2-3 nasiona w odstępach 10-15- -centymetrowych. Głębokość przykrycia nasion 1,5-2,0 cm. Dla przyspieszenia kiełkowania moczy się nasiona przez półtorej doby w ciepłej wodzie. Gdy rośliny mają 1-2 liście właściwe, a wzeszły za gęsto, uszczykuje się przy nasadzie rośliny zbyteczne. Pielęgnowanie ogórków polega na odchwaszczaniu, połączonym z płytkim spulchnianiem gleby, zasilaniu pogłównym nawozami mineralnymi i podlewaniu.