Kukurydza cukrowa

16Częścią jadalną kukurydzy są niedojrzałe nasiona, w tak zwanej fazie dojrzałości mlecznej, zawierające stosunkowo wysoki procent cukru i skrobi oraz prawie wszystkie podstawowe witaminy. Kukurydza jest rośliną mało wrażliwą na przedplon, wymaga jednak gleb zasobnych w składniki pokarmowe i wodę. Gleby zbyt mokre, zbyt zwięzłe, trudno nagrzewające się nie są odpowiednie. Na glebach bardzo żyznych, próchnicznych można kukurydzę uprawiać w drugim roku po oborniku, na innych należy jesienią przekopać obornik w ilości 4 kg/m kw.. Wiosną trzeba zagon zagrabić, wysiać nawozy mineralne w dawkach: 25 g saletrzaku, 20 g superfosfatu i 20-40 g 40-procentowej soli potasowej na 1 m kw., a następnie znorkrosować i zagrabić. Kukurydzę można uprawiać współrzędnie z ogórkami, jako roślinę osłaniającą je przed wiatrem. Kukurydza uprawiana na zagonach w kilku rzędach daje zawsze wyższy plon, ponieważ łatwiej się zapyla i dobrze zawiązuje nasiona. Nasiona, zabezpieczone przed chorobami Zaprawą nasienną T, wysiewa się, gdy minie obawa przymrozków, które mogą zniszczyć rośliny. Sieje się po jednym nasieniu pod motyczkę, w rzędy odległe o 50-60 cm. Po wzejściu pozostawia się rośliny w rzędzie co 25-30 cm. Głębokość siewu zależy od rodzaju gleby i wynosi od 2,5 cm do 4-5 cm. Na obsianie 1 m kw. potrzeba 2,5-3 g nasion. Prace pielęgnacyjne ograniczają się do odchwaszczania. Jeśli na liściach pojawią się plamy, a pączki i pędy kwiatostanowe staną się prawie białe, co jest oznaką braku magnezu, trzeba zastosować mieszankę nawozową Mikro, według instrukcji umieszczonej na opakowaniu.