Jenoty z naszych lasów.

Wiele osób miało okazje spotkać się z jenotem, niestety zwierzę to z reguły było już wtedy mało rozpoznawalne ponieważ giną one dość często na leśnych szosach. Jenot jest zwierzęciem z gatunków psowatych. Jenot jest nieco mniejszy od lisa. W okresie letnim jenoty są dość szczupłe dopiero kiedy zbliża się zima nabierają one nieco więcej ciała, a raczej tłuszczu. Tułów jenota jest dość długi w porównaniu do całej sylwetki. Jego łapy również są stosunkowo długie. Charakterystyczną cechą jenota jest dość długi spiczasty pyszczek. Na głowie jenota jest dość długa sierść spod której wystają małe zaokrąglone uszy. Futerko jenota latem jest jaśniejsze, natomiast w okresie zimowym przybiera nieco ciemniejszy kolor. Dorosły jenot latem waży od czterech do sześciu kilogramów, zimą zaś jego waga zwiększa się do sześciu, dziesięciu kilogramów. Jenoty prowadzą nocny tryb życia i tylko latem można je zobaczyć rano i wczesnym popołudniem. Cale dnie jenot spędza w swoich legowiskach które są ukryte przed ludzkim okiem w zaroślach lub trzcinach. Jenoty są bardzo dobrymi pływakami, natomiast po lesie nie poruszają się wybitnie szybko. Jenoty posiadają doskonale wyrobiony zmysł węchu, natomiast ich słuch, oraz wzrok to nie jest ich najmocniejsza strona. Jako legowiska bardzo często wykorzystują opuszczone już przez borsuka czy lisa nory. W okresie zimy jenoty zasypiają, jednak nie przesypiają całej zimy, okres snu zimowego u jenotów to najwyżej dwa miesiące. Pod koniec lutego u jenotów następuje sezon godowy.